Moja pierwsza wizyta w parku przyrodniczym Cabo de Gata miała miejsce w 1971 roku – miałem wtedy 8 lat. Mieszkaliśmy w wiosce Níjar, około 25 kilometrów stąd, i spędzaliśmy wiele dni na tej plaży lub w pobliskim San José. To wspomnienia pełne słońca, morza i wolności – szczególnie z moją siostrą, która wtedy jeszcze żyła. Dla mnie Cabo de Gata to nie tylko miejsce, ale część mojego dzieciństwa.
Park przyrodniczy Cabo de Gata-Níjar – dziś obszar chroniony, wówczas prawie dziewiczy. Dzikie plaże, klify i krystalicznie czysta woda wciąż kształtują ten krajobraz.
San José – kiedyś ukryta perełka, dziś bardziej tętniące życiem, ale nadal urokliwe.
Plaże – od długich piaszczystych odcinków po odosobnione zatoczki, idealne na spacery i kąpiele.
Wioska Níjar – moje ówczesne miejsce zamieszkania, znane z ceramiki i bielonej architektury typowej dla Alpujarras.
Kiedy wracam dziś do Cabo de Gata, patrzę na to miejsce innymi oczami. Wiele się zmieniło: więcej turystów, więcej infrastruktury. Ale magia pozostała. Dla mnie to miejsce pełne wspomnień z dzieciństwa, mojej siostry i czasów, gdy Hiszpania wyglądała zupełnie inaczej.
Park przyrodniczy jest dziś dobrze przygotowany: szlaki piesze, punkty widokowe i małe miejscowości z restauracjami. Dla podróżujących kamperem dostępne są wyznaczone miejsca postojowe w okolicy, ale biwakowanie na dziko jest surowo regulowane, ponieważ jest to obszar chroniony.
Cabo de Gata to nie tylko jeden z najpiękniejszych parków przyrodniczych w Hiszpanii, ale także miejsce mojej osobistej historii. Każdy, kto podróżuje po Andaluzji, powinien znaleźć czas, by doświadczyć tego krajobrazu – i może stworzyć tu własne wspomnienia.
Rainer Schmitz
Nasz menedżer wkrótce się z tobą skontaktuje
Wkrótce oddzwonimy
Subskrybuj nasz kanał telegramowy, bądź pierwszy, który dowie się, jak interesujące jest spędzanie czasu w Hiszpanii i nowa krytyka restauracji ze strony naszego eksperta. +34638358515
Uwagi