El Pinoso: Dzień między winnicą a dzwonnicą

Zaparkowaliśmy kampera nieco na uboczu, tam, gdzie stoi duża winnica — widać ją z daleka, ten rząd szarych silosów i zbiorników na obrzeżach miasteczka, które wyglądają jak mały przemysłowy obszar, a w rzeczywistości są jedną z największych winiarni w okolicy. Stamtąd poszliśmy pieszo do El Pinoso, Zuky i Mandy na czele, z werwą dwóch psów, które mają przed sobą cały dzień w małym mieście i jeszcze o tym nie wiedzą.

Winnica na obrzeżach

El Pinoso od zawsze żyło z dwóch rzeczy, których od razu nie widać: z wina i szynki. Winnica, przy której zaparkowaliśmy kampera, jest spółdzielnią, taką jak wiele w tym regionie — rolnicy, którzy od pokoleń łączą swoje winogrona w zbiornikach większych niż każdy dom na starówce. Trudno dostrzec to wiejskie bogactwo, stojąc wąskimi uliczkami, ale to właśnie ono jest powodem, dla którego to miasto istnieje w takiej formie.

Przez uliczki

Stare miasto El Pinoso jest małe, ale poświęca czas samo sobie — wąskie uliczki wchodzące na zbocze, białe i ochrowe domy, małe place, na których ledwo jest miejsce na ławkę i pomarańczowe drzewo. Spacerowaliśmy bez pośpiechu, z jednego placu na drugi, zatrzymując się tam, gdzie było coś do zobaczenia, i idąc dalej, gdzie nie. Tak właśnie powinno się zwiedzać małe miasteczko, które nie zostało specjalnie przygotowane dla turystów. Nad wszystkim góruje dzwonnica kościoła Iglesia de Nuestra Señora del Rosario, widoczna z daleka, prawdziwy symbol tego miejsca. Nie trzeba jej szukać — ona sama znajdzie cię, gdy tylko wyjdziesz z jednej z uliczek na plac, i stamtąd mogłem się orientować jak po kamiennym kompasie.

Hala targowa, do której psy nie miały wstępu

Tylko raz tego dnia musieliśmy zostać na zewnątrz: przy hali targowej. Już cieszyliśmy się na stoiska, zapach owoców i świeżego chleba i oczywiście na słynną szynkę, z której El Pinoso jest znane w całym regionie — nie bez powodu nazywa się to miejsce stolicą Jamón. Ale psy nie są tam wpuszczane, zrozumiałych powodów, więc Zuky i Mandy czekały przed drzwiami z mieszanką cierpliwości i cichego oburzenia, które psy rezerwują na takie momenty, podczas gdy ja na chwilę wszedłem sam.

Kiedy jeden dzień wystarczy

Czasem nie potrzeba nic więcej niż to: kamper na obrzeżach, dzień bez programu, dzwonnica jako punkt orientacyjny i dwa psy, które każdą uliczkę uważają za najciekawszą, przez którą właśnie przechodzą. El Pinoso nie przytłoczy nikogo wielkimi atrakcjami, i właśnie w tym tkwi jego urok — miasto, które żyje z wina i szynki, które nie uporządkowało swoich uliczek dla odwiedzających i które można całkowicie przejść pieszo w jeden spokojny dzień.

Rainer Schmitz

Praktyczne informacje dla kamperów i psów

• Na obrzeżach El Pinoso, w pobliżu dużej winnicy, znajdują się miejsca parkingowe dla kamperów; stamtąd stare miasto jest wygodnie dostępne pieszo

• Uliczki i place starego miasta są przyjazne psom; hala targowa (Mercado Municipal) nie jest dostępna dla psów.

• Dzwonnica kościoła Iglesia de Nuestra Señora del Rosario dobrze służy jako punkt orientacyjny podczas spacerów po krętych uliczkach.

• El Pinoso słynie ze swojej szynki (Jamón de El Pinoso) i swojej kooperatywy winiarskiej — oba warte kulinarnego przystanku.

• Cień jest obficie dostępny w wąskich uliczkach w ciągu dnia, na otwartych placach prawie nie — planuj odpowiednio dla psów w godzinach południowych.