Agost: Ulica garncarska, zamknięte drzwi, dobre jedzenie

Agost to miejsce, które nie przytłacza turystów atrakcjami. Spędziliśmy tam tylko kilka godzin i od razu powiem: nie ma tam zbyt wiele do zobaczenia. Ale miło jest to miejsce zobaczyć, tak jak czasem lubi się poznać osobę, która niczym się nie wyróżnia, a właśnie dlatego zapada w pamięć. 

Ulica garncarska

Agost od wieków jest miejscem garncarzy. Glina z okolicy, piece, proste dzbany i dzbanki na wodę powstające tutaj, w których woda pozostaje chłodna dzięki porowatemu materiałowi: rzemiosło sięga prawdopodobnie czasów Maurów i dało wiosce nazwę w całym regionie. Wzdłuż jednej ulicy ustawiają się warsztaty i sklepy garncarskie, i to tam poszliśmy najpierw.

Niestety wszystko było zamknięte. Rolety opuszczone, drzwi zamknięte, żadnego garncarza przy kole garncarskim, którego można by obserwować. Mimo to przeszliśmy ulicą, patrzyliśmy przez szyby na półki pełne dzbanów i misek i wyobrażaliśmy sobie, jak to tu wygląda, gdy sklepy są otwarte. To było szkoda, ale miało też swój urok: cicha ulica, na której można mieć miejsce dla siebie bez zgiełku. Zuky i Mandy nadawały własną interpretację mijanym murkom. 

Gospoda robotników

Prawdziwym hitem była pora obiadowa. Zatrzymaliśmy się w prostym zajazd, takim, który jest bardziej przeznaczony dla robotników z okolicy niż dla podróżnych: stoły z laminatem, telewizor w rogu, menu na ścianie zamiast na papierze. Dokładnie taki lokal, w którym rzadko się źle je.

 I było super smacznie. Świeżo, treściwie, uczciwie gotowane, w porcjach przeznaczonych, by napełnić kogoś po długim poranku pracy. Nawet mogłem wejść z psami i usiąść w kącie, bez dyskusji, bez krzywych spojrzeń. Właściciel ma własnego psa, czarnego, który wygląda podobnie do Mandy, tylko w czerni, i oboje ocenili się z krótkim, ciekawskim zainteresowaniem, jakie psy mają do siebie nawzajem. To takie spotkania sprawiają, że krótki postój staje się wspomnieniem. 

Dalej

Potem ruszyliśmy dalej. Kilka godzin, nie więcej, a jednak z Agost zostaje więcej, niż można by się spodziewać po miejscu bez dużych nazw: zamknięte warsztaty garncarskie, spokój, talerz z dobrym jedzeniem i czarny pies w drzwiach. Czasem to wystarczy w zupełności.

Rainer Schmitz

Praktyczne informacje dla kamperów i psów

• Warsztaty garncarskie mają nieregularne godziny otwarcia, często są zamknięte w weekendy, święta i podczas sjesty. Przed wizytą warto zadzwonić lub zapytać w urzędzie miasta.

• Miejscowość jest mała i można ją zwiedzić pieszo w kilka godzin, również z psem.

• Proste zajazdy w miejscowości są często bardziej przyjazne psom, niż się spodziewasz, najlepiej uprzejmie zapytać; miejsce w kącie jest zwykle chętnie oferowane.

• Kto chce kupić ceramikę, powinien mieć szczęście, by trafić na godziny otwarcia; w tygodniu rano szanse są najlepsze.

• Agost leży blisko Alicante i jest dobrym miejscem na krótki przystanek w drodze w głąb lądu.