Onze reis langs de Galicische kust bracht ons naar Fisterra, het legendarische “einde van de wereld”. Al bij aankomst met de camper voelde ik samen met Zuky de bijzondere sfeer van deze plek, waar het land abrupt ophoudt.

We besloten om te overnachten – en dat was een goede keuze. De avond aan zee was indrukwekkend: de zonsondergang kleurde de lucht fel, terwijl de golven tegen de rotsen sloegen. Voor Zuky spannend, voor mij een moment van rust.

De volgende ochtend gingen we naar de vuurtoren van Fisterra, die hoog op de kliffen staat. Van daaruit heb je een weids uitzicht over de oceaan – alsof je werkelijk aan het einde van de wereld staat.

Fisterra is geen plek van drukte, maar van eenvoud en de kracht van de oceaan. Opnieuw dacht ik eraan hoe bijzonder het is om aan de Costa Blanca te wonen en toch tot de Atlantische kust te kunnen reizen.

Rainer Schmitz