El Pinoso: Een dag tussen wijnkelder en klokkentoren

We hebben de camper iets buiten het dorp geparkeerd, daar waar de grote wijnkelder staat — je ziet hem al van ver, die rij grijze silo’s en tanks aan de rand van het dorp, die eruitzien als een klein industriegebied maar in werkelijkheid een van de grootste wijnkelders in de regio zijn. Vanaf daar zijn we lopend het dorp ingegaan, Zuky en Mandy voorop, met het enthousiasme van twee honden die nog een hele dag in een kleine stad voor zich hebben en dat nog niet weten.

De wijnkelder aan de rand van het dorp

El Pinoso leeft al van oudsher van twee dingen die je niet meteen ziet: wijn en ham. De wijnkelder waar we de camper parkeerden is een coöperatie, zoals er veel zijn in deze streek — boeren die hun druiven al generaties lang samenbrengen, in tanks die groter zijn dan welk huis dan ook in het oude centrum. Je merkt deze landelijke rijkdom nauwelijks als je eenmaal in de straatjes staat, maar het is de reden waarom deze stad in zijn huidige vorm bestaat.

Door de straatjes

De oude binnenstad van El Pinoso is klein, maar neemt de tijd voor zichzelf — smalle straatjes die de helling oplopen, wit- en okerkleurig geverfde huizen, kleine pleintjes waar nauwelijks meer ruimte is dan voor een bankje en een sinaasappelboom. We liepen zonder haast, van het ene pleintje naar het andere, bleven staan waar er iets te zien was, en liepen door waar dat niet zo was. Zo moet je door een kleine stad lopen die niet speciaal voor toeristen is klaargemaakt. Boven alles uit torent de klokkentoren van de Iglesia de Nuestra Señora del Rosario, van ver zichtbaar, het echte symbool van de plaats. Je hoeft hem niet te zoeken — hij vindt jou vanzelf zodra je uit een van de straatjes op een van de pleintjes stapt, en vanaf daar kon ik me telkens weer oriënteren, als een kompas van steen.

De markthal, waar honden niet naar binnen mochten

Maar één keer die dag moesten we buiten blijven: bij de markthal. We hadden ons al verheugd op de kraampjes, de geur van fruit en vers brood en natuurlijk op de beroemde ham waar El Pinoso in de hele regio bekend om staat — de plaats wordt niet voor niets de hoofdstad van de Jamón genoemd. Maar honden zijn daar om begrijpelijke redenen niet toegestaan, dus wachtten Zuky en Mandy bij de deur, met die mix van geduld en stille verontwaardiging die honden voor precies zulke momenten bewaren, terwijl ik even alleen naar binnen keek.

Als een dag genoeg is

Meer heb je soms niet nodig dan dit: een camper aan de rand van het dorp, een dag zonder programma, een klokkentoren als vast punt en twee honden die elke straat het interessantst vinden waar ze net doorheen lopen. El Pinoso zal niemand overweldigen met grote bezienswaardigheden, en dat is precies de charme ervan — een stad die leeft van wijn en ham, die haar straatjes niet heeft opgeruimd voor bezoekers, en die je in een enkele rustige dag helemaal te voet kunt verkennen.

Rainer Schmitz

Praktische tips voor camper en honden

• Aan de rand van El Pinoso, vlak bij de grote wijnkelder, zijn parkeerplaatsen voor campers; van daaruit is de oude binnenstad gemakkelijk te voet bereikbaar

• De straatjes en pleintjes van de oude binnenstad zijn hondvriendelijk; de markthal (Mercado Municipal) is niet toegankelijk voor honden.

• De klokkentoren van de Iglesia de Nuestra Señora del Rosario dient goed als oriëntatiepunt bij het slenteren door de kronkelige straatjes.

• El Pinoso staat bekend om zijn ham (Jamón de El Pinoso) en zijn wijncoöperatie — beide zijn een culinaire tussenstop waard.

• Overdag is er in de smalle straatjes volop schaduw, maar op de open pleintjes nauwelijks — houd hier rekening mee voor honden tijdens de middaguren.